رها کردن و ماندن

رفتن برای ماندن؛ پارادوکس عمیق زندگی:

در زیست‌شناسی، مرگ سلولی برنامه‌ریزی‌شده (آپوپتوز) برای بقای ارگانیسم ضروریه. سلول‌ها خودشون رو قربانی می‌کنن تا بدن زنده بمونه. بدون این «رفتن» سلولی، سرطان شکل می‌گیره. آیا در روابط انسانی هم بعضی «ترک‌ها» برای زنده موندن رابطه لازمه؟

راهکار:

این جمله رو میشه اینطوری بازنویسی کرد: مثل هرس درخت که برای رشد بهتر شاخه‌ها، بعضی رو می‌بری، بعضی رفتن‌ها در واقع فرصتی برای ماندن در قالبی تازه‌ترن.