رها کردن و گذر زمان

رها کردن و گذر زمان؛ آرامش در لحظه حال:

در روان‌شناسی، «پارادوکس کنترل» می‌گوید تلاش شدید برای سرکوب هیجان، آن را تقویت می‌کند؛ پذیرش فعال و مکث زمانی، فعالیت آمیگدال را کم و قشر پیش‌پیشانی را درگیر می‌کند. «تحمل پریشانی» مهارتی آموختنی است که با نام‌گذاری هیجان و تنفس آهسته، حافظه کاری را از حالت تهدید خارج می‌سازد.

راهکار:

رها کردن به معنی تسلیم یا بی‌عملی نیست؛ جابه‌جایی از «حل فوری» به «تحمل فعال» است. زمان خودش معجزه نمی‌کند، اما فاصله‌ای می‌سازد که شدت هیجان را پایین می‌آورد و انتخاب بعدی را شفاف‌تر می‌کند. می‌توان این فاصله را با نام‌گذاری احساس، تنفس آهسته و یک تصمیم کوچک بعد از چند دقیقه پر کرد.