پشیمون نشدن با این قانون: تو گذشتهی آیندهات هستی:
پدیدهای به نام «خطای پایان تاریخ» میگوید انسانها تصور میکنند هر تغییری که باید در شخصیتشان رخ میداده، تا امروز تمام شده و از این به بعد ثابت میمانند. در حالی که تو الان «گذشتهای» هستی که آیندهات به آن نگاه خواهد کرد – درست مثل تو که امروز به آدم ده سال پیش نگاه میکنی. یعنی آنچه امروز برایش حسرت نمیخوری، شاید برای خودِ آیندهات تبدیل به بزرگترین «کاش» بشود. فکر میکنی ده سال بعد چقدر نسبت به امروزت تغییر میکنی؟
راهکار:
این قانون در روانشناسی دقیقاً به «توهم پایان تاریخ» (End of History Illusion) گره خورده است: ما اعتراف میکنیم که در گذشته تغییرات زیادی کردهایم، اما فکر میکنیم شخصیت و خواستههای امروزمان تا ابد ثابت میماند. در حالی که تو همین الان در حال نوشتن خاطرات آیندهات هستی و «خودِ آیندهات» ممکن است ارزشهای کاملاً متفاوتی داشته باشد. برای همین، به جای حسرتِ انتخابهای امن و بیخطر، هر لحظه را طوری زندگی کن که «خودِ آیندهات» بابتش به تو افتخار کند، نه آنکه فقط حسرت نخورد.