رها کردن دشوار

چرا نمی‌توانیم از چیزهایی که آزارمان می‌دهند دست بکشیم؟:

تحقیقات عصب‌شناسی نشون میده که وقتی به یه رابطه یا عادت آسیب‌زا ادامه می‌دیم، بخش‌هایی از مغز که مسئول «پاداش فوری» هستن فعال می‌شن، نه بخش «زیان‌بینی»! یعنی مغز ما برای تحمل کوتاه‌مدت سیم‌کشی شده، نه برای رها کردن بلندمدت. جالب اینجاست که حتی میمون‌ها هم در آزمایش‌ها ترجیح می‌دن شوک رو تحمل کنن تا از یه میوه مورد علاقه‌شون دست بکشن. سوال اینجاست: آیا واقعاً «دست کشیدن» یک مهارت است که باید یاد بگیریم، یا نوعی سوگیری تکاملی پنهان؟

راهکار:

این شعر پارادوکس جالبی رو مطرح می‌کنه: ما می‌تونیم آه و انتظار رو بکشیم (تحمل کنیم) اما نمی‌تونیم از چیزهایی که آزارمون می‌دن دست بکشیم. در روانشناسی، این «سوگیری تعهد» نام داره: هرچقدر بیشتر برای چیزی هزینه کنیم (زمان، احساس)، رهاش سخت‌تر میشه. شاید نقاشی «دست کشیدن» به خاطر ترس از دست دادن هویت یا ترس از ناشناخته‌هاست. به‌جای «دست کشیدن» شاید باید یاد بگیریم «دست گرفتن» رو از نو تعریف کنیم.