راز جذب آدم مناسب: چرا دنبال کسی ندویم؟:
اثر «قانون تلاش معکوس» که آلن واتس مطرح کرد میگوید هرچه برای کنترل و تصاحب یک چیز بیشتر تقلا کنی، همان تلاش فاصله را بیشتر میکند. در روانشناسی روابط هم «اصل تعقیبگریز» نشان میدهد تعقیب زیاد معمولاً سطح اضطراب را بالا میبرد و جذابیت را کاهش میدهد. مغز انسان به چیزهایی که کمی در دسترسنبودنی به نظر میرسند و بینیاز از تأییدند، ارزش بیشتری میدهد. سؤال تند: واقعاً فرق «رها کردن» با «فرار از ترسِ از دست دادن» را از کجا تشخیص میدهیم؟
راهکار:
این جمله را میتوان از لنز «تمایز بین رها کردن سالم و اجتناب از صمیمیت» بازخوانی کرد. در روانشناسی روابط، بینیازی نمایشی گاهی جذابیت میسازد، اما اگر تبدیل به دیوار شود، همان آدمِ مناسب را هم پس میزند. پیشنهاد خلاقانه: یک نسخه کاملتر بنویس: «دنبال کسی نمیدوم، ولی مسیرم را آنقدر روشن میکنم که هممسیرم خودش پیدا میشود.» این هم حس اقتدار را نگه میدارد و هم فضا برای ورود دیگری باز میماند.