هنر جدی نگرفتن: چطور بعضی چیزها را رها کنیم؟:
مغز انسان به طور طبیعی تمایل دارد روی تهدیدهای کوچک متمرکز شود (سوگیری منفی). اما تحقیقات عصبشناسی نشان میدهد که «نادیده گرفتن فعال» یک مهارت شناختی است: وقتی تصمیم میگیری چیزی را جدی نگیری، در واقع به آمیگدال خود فرمان میدهی که آتشبس کند. این دقیقاً همان کاری است که مراقبهگران حرفهای انجام میدهند. سوال: آیا تا به حال شده یک حرف بیاهمیت ساعتها ذهنت را مشغول کند؟
راهکار:
این نگاه یادآور «نظریه پنجره شکسته» در روانشناسی محیطی است: هرچه بیشتر روی ریزهکاریها تمرکز کنی، استرس بیشتری میسازی. رها کردن بعضی مسائل مثل بستن یک پنجره شکسته است که جلوی طوفان ذهنی را میگیرد.