تلاش به جای آرزو برای رسیدن به هدف:
پدیده «قصد اجرایی» در روانشناسی نشان میدهد برنامهریزی به شکل «اگر موقعیت X پیش آمد، اقدام Y را انجام میدهم» احتمال اقدام را تا دو برابر افزایش میدهد؛ زیرا کنترل رفتار را از اراده لحظهای به محرک محیطی میسپارد. آرزو بدون این قلابهای محیطی معمولاً در حافظه فعال میماند و به رفتار تبدیل نمیشود.
راهکار:
قدم بعدی: هدف را به یک اقدام ۱۰ دقیقهایِ امروز و یک محرک محیطی مشخص گره بزن؛ مثلاً «اگر ساعت ۹ شد، یک رزومه میفرستم» تا مغز پیشرفت عینی را جایگزین آرزوپردازی کند.