چرا هر کسی را نباید تا آخر داستان نگه داشت؟:
مغز انسان برای نگهداری روابط، ظرفیت محدودی دارد: عدد دانبار حدود ۱۵۰ پیوند پایدار را تخمین میزند. در روانشناسی رابطه، «خطای هزینه هدررفته» باعث میشود آدمها را فقط چون زمان گذاشتهایم تا آخر نگه داریم، نه چون ارزش دارند. داستانهای ناتمام گاهی بهترین پایاناند.
راهکار:
داستان زندگی مثل یک کتابخانه است؛ بعضی فصلها فقط برای عبورند، نه ماندن. رها کردن آنها سانسور نیست، ویراستاری است.