دست از خیالت بردارم تا آرام بخوابم؟:
آیا میدانستی مغز هنگام عاشقی مادهای به نام «فنیلاتیلآمین» ترشح میکند که همان اثر دوپامین و اکسیتوسین است؟ این همان مواد شیمیایی اعتیادآور است که حتی در خواب هم تو را به سمت خیال آن شخص میکشاند. جالبتر اینکه شبکه پیشفرض مغز (Default Mode Network) در تنهایی فعالتر میشود و مدام خاطرات را مرور میکند. پس تلاش برای «بیرون کردن» خیال ممکن است ناخودآگاه آن را قویتر کند. سوال بهجا: چطور میتوانی مکانیزم مغزت را فریب بدهی و به جای مبارزه، از آن برای آرامش استفاده کنی؟
راهکار:
این جمله بیش از آنکه درخواست فراموشی باشد، اعترافی به قدرت خیال است. شاید بهجای دور کردن تصویر معشوق، بتوانی آن را به یک نقاشی ذهنی آرامبخش تبدیل کنی؛ مثل تماشای یک غروب در ذهنت که کمکم محو میشود، نه اینکه ناگهان حذفش کنی.