پذیرش غم؛ همنشینی با اندوه مثل دو مسافر:
بر اساس پژوهشهای نوروساینس، تلاش برای سرکوب غم، فعالیت آمیگدال را افزایش میدهد و آن را پایدارتر میکند. اما پذیرش بدون قضاوت، همانطور که در متن اشاره شده، باعث فعالسازی قشر پیشپیشانی و کاهش شدت احساسات منفی میشود. آیا تجربهای از این «آشتی با غم» داشتهاید؟
راهکار:
این نگاه شاعرانه به غم، مشابه مفهوم «غم سالم» در روانشناسی مثبتگراست که به جای سرکوب، به همزیستی با احساسات میپردازد. میتوان این استعاره را به سایر احساسات مانند خشم یا اضطراب هم تعمیم داد.