چرا هوشیاران غم دارند و دل دیوانه عالمی دیگر؟:
در روانشناسی پدیدهای به نام «واقعبینی افسرده» وجود دارد: افراد افسرده گاهی ارزیابی دقیقتری از کنترل خود بر رویدادها دارند. غم، آینۀ هوشیاری میشود. در عرفان شرقی «دیوانگی» پاسخی به این بار سنگین آگاهی است؛ نه انکار آن، بلکه ورود به جهانی که در آن غم در عشق و جنون محو میشود. گویی تنها راه رهایی، پذیرش نوعی بیخودی آگاهانه است.
راهکار:
دیوانگی در اینجا نه یک اختلال، که انتخابی برای رهایی از غم ناشی از آگاهی است. این «دنیای دیگر» دنیای شهود و رهایی از قضاوتهای عقل جزئینگر است. در واقع دعوت شاعر به تجربهی حقیقتی است که عقل هوشیار از درک آن عاجز است و آن را «دیوانگی» مینامد.