چرا شادی دیگر التیامی برای غم عمیق نیست؟:
هنگام غم شدید، مغز مسیرهای عصبی مشترکی با درد فیزیکی فعال میکند: قشر کمربندی پیشین دقیقاً واکنشی مشابه سوختگی پوست نشان میدهد و ترشح دوپامین در مراکز لذت متوقف میشود. جالبتر اینکه استامینوفن ساده میتواند بهطور موقت درد عاطفی را نیز کاهش دهد. اگر زخم عاطفی و سوختگی جسمی در مغز هممسیرند، آیا مرهمهای فیزیکی روزی درمانگر غم خواهند شد؟
راهکار:
پژوهشهای تصویربرداری عصبی نشان میدهند که در غم مزمن، سیستم پاداش مغز دچار خاموشی موقت میشود و «آنهدونیا» (Anhedonia) یا ناتوانی در لذتبردن پدید میآید. راهحل اولیه لزوماً شادی نیست؛ بلکه شکستن یکنواختی عصبی است. یعنی قرارگرفتن کوتاهمدت در معرض محرکهای تازه (مثلاً بوی عطری ناآشنا، یک طعم جدید، یا حتی راه رفتن در مسیری متفاوت) میتواند ریزفعالسازیهای دوپامینی ایجاد کند و مغز را از قفلشدگی عاطفی خارج کند.