رفتن زیر باران

باران چقدر به رفتنت می‌آمد: شعری کوتاه و غمگین:

باران بوی خاصی به نام پتریکور دارد که از ترکیب روغن‌های گیاهی و ژئوسمین باکتریایی آزاد می‌شود. انسان به ژئوسمین فوق‌العاده حساس است، طوری که می‌تواند آن را در غلظت‌های بسیار کم تشخیص دهد. این بو مستقیماً آمیگدال مغز را تحریک می‌کند، یعنی مرکز پردازش عاطفه و حافظه. برای همین لحظات احساسی مثل رفتن زیر باران، عمیقاً در خاطر ثبت می‌شوند.

راهکار:

تصور کن باران نه فقط به رفتنش می‌آید، بلکه صحنه را برای خاطره‌ای جاودانه آماده می‌کند؛ مثل یک فیلتر سینمایی که واقعیت را زیباتر و دردناک‌تر می‌کند.