هر کی میره سراغ لیاقت خودش؛ یعنی چی؟:
در روانشناسی اجتماعی به این «فرضیه همسطحی» میگویند؛ پژوهشها نشان دادهاند آدمها بیشتر با کسی صمیمی میشوند که از نظر جذابیت اجتماعی همتراز خودشان است. نکتهی جالب: این لیاقت ثابت نیست و اعتمادبهنفس و مهارتهای اجتماعی آن را جابهجا میکنند. پس لیاقت یک سقف نیست، یک ترازوی متحرک است. به نظر شما چه چیزی این ترازو را سنگینتر میکند؟
راهکار:
اگر لیاقت را متغیر ببینیم، این جمله از یک حکم تلخ به یک نقشه راه تبدیل میشود: بالا بردن ارزشهای فردی، جنس آدمهایی را که جذبشان میکنیم تغییر میدهد.