غمانگیزترین جمله شازده کوچولو: رفتن و دیده نشدن:
تحقیقات در روانشناسی اجتماعی نشان میدهد که «مرگ اجتماعی» - یعنی نادیده گرفته شدن یا طرد شدن توسط گروه - حتی از طرد فیزیکی هم دردناکتر است. مغز ما طرد اجتماعی را مشابه درد فیزیکی پردازش میکند. این دیالوگ دقیقاً به همین زخم اشاره دارد: رفتن بیسر و صدا حکم ناپدید شدن از حافظه جمعی را دارد. آیا تا به حال حس کردهاید که رفتنتان برای کسی تفاوتی نمیکند؟
راهکار:
این دیالوگ به زیبایی دو نوع غم را مقایسه میکند: ناپذیرفتهشدن در ورود، و نادیدهگرفتهشدن در خروج. شاید بتوان آن را به موقعیتهای روزمره تعمیم داد: گاهی ترک کردن بیصدا از یک جمع، سختتر از حضوری است که کسی منتظرش نباشد. برای ادامه، میتوان به این فکر کرد که چرا جامعه ما معمولاً به «رفتن»ها اهمیت کمی میدهد تا «آمدن»ها.