رفتن در عشق

دلنوشته تلخ درباره رفتن و ماندن در عشق:

تحقیقات عصب‌شناختی نشان داده‌اند که جدایی عاطفی همان نواحی مغز را فعال می‌کند که درد فیزیکی را ثبت می‌کنند. بدن شما واقعاً «دلشکستگی» را مثل یک ضربهٔ جسمی تجربه می‌کند. جالب اینکه مغز در این وضعیت دوپامین و اکسی‌توسین را همزمان کم و زیاد می‌کند تا توهم «امید به بازگشت» را حفظ کند. آیا جامعهٔ ما رفتن را بیشتر از ماندن تحسین می‌کند؟

راهکار:

عشق گاهی نه در ماندن که در رها کردن هم معنا دارد. شاید آنکه رفت، برای هر دو طرف آزادی‌آورد و آنکه ماند، با خاطره‌ها زندگی می‌کند. این تضاد را می‌توان به‌مثابهٔ دو روی یک سکه دید.