رفتن به سوی سرنوشت

آخرین بوسه پیش از رفتن به سوی سرنوشت:

جالب است که در عصب‌شناسی، بوسه خداحافظی فقط یک ژست عاشقانه نیست؛ لب‌ها بیشترین تراکم گیرنده‌های حسی بدن را دارند و در لحظه وداع، مغز با ترشح کورتیزول و دوپامین، جزئیات چهره، بو و فشار لب‌ها را با قدرتی دیوانه‌وار در حافظه بلندمدت حک می‌کند. این همان شلیک آخر برای ماندگاری یک عشق است. سوال تیز: اگر می‌دانستید این آخرین بوسه است، با چه فشاری می‌بوسیدید؟

راهکار:

در روان‌شناسی «قانون اوج و پایان» می‌گوید خاطره یک تجربه بر اساس شدیدترین لحظه و لحظه پایانی آن شکل می‌گیرد. به همین دلیل است که «آخرین بوسه» تا این حد در ذهن می‌سوزد و جاودانه می‌ماند؛ در واقع داری خاطره‌ای می‌سازی که مغزت هرگز پاکش نمی‌کند.