رفتن به بیابان

شعر عاشقانه: اگر بروی به بیابان می‌روم:

تحقیقات عصب‌شناسی نشان داده شکست عشقی مانند ترک اعتیاد، نواحی مشابهی از مغز (مثل قشر کمربندی) را فعال می‌کند. جالب اینجاست که در تاریخ، بیابان‌ها همواره پناهگاه عاشقان داغدیده برای بازگشت به خویشتن بوده‌اند. آیا این سفر درونی می‌تواند درمانی برای التیام دلشکستگی باشد؟

راهکار:

این بیت نمادین است نه تهدید واقعی. می‌توان آن را به مثابه دعوتی به سفر درونی و تنهایی خلاقانه بازتعریف کرد: بیابان جایی برای بازشناسی خود پس از فقدان است.