رفتن بعد از گفتن نرو

تناقض رفتن: کسی که گفت نرو و خودش رفت:

در روانشناسی به این «سازوکار دفاعی واکنشوار» می‌گویند: آدم‌ها وقتی از اعماق وجود از چیزی می‌ترسند، دقیقاً عکسش را به دیگران توصیه می‌کنند. کسی که می‌گوید «نرو»، دارد با وسوسهٔ رفتن خودش می‌جنگد؛ پس این جمله یک اعتراف ناخودآگاه است. حالا سؤال این است: چند بار حرف‌های محکم دیگران، نقشهٔ راه خودشان بوده است؟

راهکار:

این جمله را میشود از زاویه دیگری هم دید: او با گفتن «نرو»، داشت با وسوسهٔ رفتن خودش میجنگید. پس این تناقض، نشانهٔ عشق نیست؛ شاید نشانهٔ ترس او از تصمیمی بوده که نهایتاً گرفته است. اگر این متن برای تو آشناست، به جای پرسیدن «چرا گفت نرو؟» بپرس: «آیا حرفش دربارهٔ من بود یا دربارهٔ خودش؟»