گذاشتن تو در گذشته؛ جایی که واقعاً متعلق به آنی:
آیا میدانستید مغز انسان وقتی خاطرهای را مرور میکند، آن را دوباره «بازنویسی» میکند؟ یعنی هر بار که به گذشته فکر میکنید، خاطره کمی تغییر میکند. پس «جای کسی در گذشته» یک نقطهٔ ثابت نیست، بلکه هر بار که به آن فکر میکنید، آن را بازسازی میکنید. شاید دلیل این که بعضی آدمها را نمیتوانیم فراموش کنیم این است که مدام داستانشان را در ذهن بازنویسی میکنیم. حالا اگر جایش در همان گذشته است، چرا هنوز داری بهش فکر میکنی؟
راهکار:
اگر این جمله را برای پایان یک رابطه نوشتهاید، میتوانید با اضافه کردن یک خط دربارهٔ درسهایی که از آن رابطه گرفتهاید، حس بستهشدن را تقویت کنید. مثلاً: «اما تو رو با خودم بردم تا یادم بیاد که بعضی جاها فقط برای یه برهستن.»