رفتن از گذشته

برگشتن به گذشته‌ای که دیگر وجود ندارد:

حافظه مثل یک فایل ثابت نیست؛ هر بار خاطره‌ای را مرور می‌کنی، مغز آن را با اطلاعات امروزی بازنویسی می‌کند. یعنی «جایی که می‌خواهی برگردی» دیگر همان نقطه نیست؛ یک نسخه ویرایش‌شده است. به این پدیده «بازتحکیم حافظه» می‌گویند. پس ما به چه چیزی دلتنگی می‌کنیم؟

راهکار:

این جمله یک «پایان‌بندی روایی» است؛ لحظه‌ای که آدم از قربانی به بازمانده تبدیل می‌شود. می‌توان این ایده را به یک مانیفست کوتاه تبدیل کرد: «نقشه‌ای برای برگشتن نیست؛ شهر را با خودم آورده‌ام.»