جای خالی آدمها؛ چرا رفتنشان را اینقدر حس میکنیم؟:
پژوهشها نشان میدهد مغز فقدان را شبیه درد جسمانی پردازش میکند: در سوگ و دلتنگی، مناطقی از مغز که با درد فیزیکی مرتبطاند فعال میشوند. پس «جا گرفتن» یک استعاره نیست؛ یک نقشه عصبی از حضور دیگری است. کدام آدم در نقشه ذهنت هنوز پررنگ است؟
راهکار:
این جمله فقط از فقدان نمیگوید؛ از این میگوید که آدمها با رفتنشان، شکلِ فضای خالیشان را هم با خود نمیبرند. میتوانی آن جای خالی را به یک تمرین تبدیل کنی: سه چیز که حضورش به تو داد و حالا مال خودت است را بنویس؛ اینطور غیبت، جای خود را به مالکیتِ آن هدیهها میدهد.