رفتن آدمها از زندگیمان

هرکس یک معلم موقت: فلسفه رفتن آدم‌ها:

مغز انسان به‌طور طبیعی برای تطبیق با تجربیات عاطفی طراحی شده: هر ارتباط عمیق، سیم‌کشی عصبی جدیدی ایجاد می‌کند و پس از جدایی، آن مسیرها باز هم باقی می‌مانند. یعنی آن درس literally در بافت مغزت حک شده. آیا تا حال فکر کردی هر فردی که رفته، یک نقشهٔ عصبی منحصربه‌فرد در ذهنت به جا گذاشته؟

راهکار:

این نگاه را می‌توان با نظریه «نوروپلاستیسیته» تکمیل کرد: هر رابطهٔ مهم، مسیرهای عصبی جدیدی در مغز می‌سازد. یعنی آن درس نه فقط در خاطرت، که در ساختار مغزت حک می‌شود. پس هر رفتن، یک تغییر دائمی برای رشد توست.