رفتن آدم های بی لیاقت از زندگی

قانون حذف آدم‌های سمی از زندگی؛ چرا خودت را سرزنش نکنی:

به این «قانون» در روانشناسی می‌گویند «بازسازی شناختی پس از طرد»؛ وقتی رابطه‌ای سمی تمام می‌شود، مغز سطح دوپامین و اکسی‌توسین را موقتاً پایین می‌آورد تا به «ترک» واکنش نشان دهد، اما همان سیستم بعد از حدود ۷۲ ساعت شروع به کاهش اهمیت «فردِ حذف‌شده» می‌کند. پژوهش‌ها نشان داده‌اند که بازگویی خاطره‌ی یک رابطه‌ی بد بعد از دو هفته، درد آن را به‌طور معناداری کمتر از اول ارزیابی می‌کند؛ یعنی زمان صرفاً نمی‌گذرد، بلکه خاطره را بازنویسی می‌کند.

راهکار:

این متن را می‌توان به «قانون غربالگری طبیعی» نزدیک کرد؛ هر بار که رابطه‌ای تمام می‌شود، یک داده‌ی جدید درباره‌ی مرزهایت به دست می‌آوری. اگر بخواهی این تجربه را به ابزار رشد تبدیل کنی، یک کاغذ دو ستونه بنویس: «چیزهایی که تحمل نمی‌کنم» و «ویژگی‌هایی که در آدم بعدی می‌خواهم». این کار، تجربه‌ی تلخ را به نقشه‌ی انتخاب آگاهانه تبدیل می‌کند.