آرزوی رفتگر برای جمع کردن آدمای آشغال:
تحقیقات عصبشناسی نشان میدهد مغز ما «انزجار اخلاقی» را تقریباً مشابه انزجار فیزیکی پردازش میکند. یعنی وقتی از رفتار کسی بیزاریم، همان نواحی مغز فعال میشود که هنگام مواجهه با زباله یا غذای فاسد. پس این آرزوی رفتگر شدن، ریشه در مکانیزم بقای قدیمی دارد: دور ریختن هر چیزی که «آلوده» تلقی میشود. آیا ما ناخودآگاه داریم برچسب «آشغال» را به کسانی میزنیم که فقط ناراحتمان میکنند؟
راهکار:
این جمله در اصل یک طنز تلخ دربارهٔ کسانی است که رفتارشان جامعه را آلوده میکند. شاید بهتر باشد به جای حذف نمادین آدمها، به راههایی فکر کرد که خودمان از تبدیل شدن به «آشغال» جلوگیری کنیم.