هیچکس جز خودت نمیتواند تو را از چشمم بیندازد:
مغز ما برای محافظت از خودش، عادت میکند که چیزهای تکراری را از جلوی چشممان حذف کند. بهش میگویند «کوری توجه». یعنی اگر یک نفر مدام یک رفتار را تکرار کند، حتی اگر عاشقش باشی، مغزت دیگر آن را نمیبیند. در روابط انسانی، این عادت کردن قاتل خاموش عشق است. جالب است بدانی که این پدیده دقیقاً همان چیزی است که باعث میشود بعد مدتی متوجه تغییرات کوچک عزیزانمان نشویم. آیا عشق را میشود از این کوری نجات داد؟
راهکار:
از نگاه روانشناسی، این جمله به «نظریه دلبستگی» گره میخورد: تنها تهدید واقعی برای یک پیوند عاطفی، رفتارهای خودآسیبزن فرد مورد علاقه است. عشق تا وقتی پابرجاست که تو خودت را از آن نگاه بیرون نیندازی. این یک هشدار درونی برای حفظ پیوند است، نه یک تهدید بیرونی.