حرف خوب، آدم بد: راز آدمهای ریاکار:
روانشناسان به این پدیده میگویند «فاصله اخلاقی»: جایی که گفتار و کردار از هم گسسته میشوند. تحقیقات نشان میدهد مغز انسان از گفتن جملات اخلاقی به اندازه انجام کار خوب دوپامین ترشح میکند، بنابراین حرف خوب زدن میتواند یک خودفریبی بیولوژیک باشد. حتی تئوری «صداقت ظاهری» میگوید افراد فریبکار بیشترین تأکید بر اخلاقیات را دارند. حالا فکر کن با کسی روبهرو شدی که حرفهاش بوی عصمت بده، ولی رفتارش بوی ریا؟
راهکار:
برای شناسایی این افراد، به جای گوش دادن به حرفهاشون، رفتارهای کوچک و غیرکلامیشون رو رصد کن. آدمها نمیتونن برای همیشه نقش بازی کنن؛ الگوهای رفتاری خیلی زودتر از کلمات، دستشون رو رو میکنن.