پسرهایی که در خیابان فاصله را رعایت میکنند، شایسته احترامند:
حریم شخصی در فضاهای شهری موضوعی عمیقاً ریشهدار در زیستشناسی و فرهنگ است. انسانها مانند بسیاری از پستانداران، یک «حباب شخصی» نامرئی اطراف خود دارند که قطر آن در فرهنگهای مختلف متفاوت است؛ مثلاً در کشورهای عربی این فاصله نزدیکتر و در شمال اروپا دورتر است. نکته جالب: آمیگدال مغز، مرکز هشدار ترس، وقتی یک غریبه بهطور ناگهانی وارد این حریم شود حتی بدون تماس فیزیکی فعال میشود. آن پسرها با انحراف خود، در واقع مدار هشدار را خاموش میکنند و یک تعامل امن و بیتنش را میسازند. آیا تا به حال فکر کردهاید که اگر این رفتار ساده نبود، روزانه چند بار احساس خطر خاموش در ما زنده میشد؟
راهکار:
طبق مطالعات روانشناسی محیطی، تنظیم فاصله در تعاملات خیابانی نوعی ارتباط غیرکلامی قدرتمند است. ادوارد هال، مردمشناس، این حریمها را به چهار دسته تقسیم کرد: صمیمی، شخصی، اجتماعی و عمومی. این پسرها به طور ناخودآگاه از حریم شخصی عبور نکرده و با یک انحراف ساده، پیام «احترام به مرزهای تو را میفهمم» ارسال میکنند؛ جالب اینجاست که بازخورد مثبت شما با یک لبخند کوتاه میتواند این رفتار را در سطح جامعه به یک هنجار فراگیرتر تبدیل کند.