عشق واقعی مجموعه ای از رفتارهاست نه فقط یک کلمه:
آیا میدانستید نورونهای آینهای مغز وقتی عمل محبتآمیز دیگران را میبینیم فعال میشوند و همان هورمون اکسی توسین ترشح میشود که در لحظهی گفتن «دوستت دارم»؟ یعنی مغز بین رفتار و کلمه تفاوت میگذارد و عمل، واکنش بیوشیمیایی قویتری ایجاد میکند. این یعنی عشق واقعاً در لایهی رفتاری کدگذاری شده، نه صرفاً در گفتار. چرا ما هنوز کلمات را بر اعمال ترجیح میدهیم؟
راهکار:
این جمله رو میشه با روانشناسی «زبانهای عشق» گری چپمن تکمیل کرد: هرکس با یک کانال خاص (خدمت، کلام، هدیه، زمان، تماس) احساس دوست داشته شدن میکند. پس رفتار مؤثر یعنی فهمیدن کانال طرف مقابل.