دوری و نزدیکی: پارادوکس عاطفی در روابط:
پدیدهٔ «فاصلهٔ بهینه» در روانشناسی روابط: تحقیقات نشان میدهد که انسانها برای حفظ جذابیت عاطفی به نوعی «تقویت متناوب» نیاز دارند. یعنی حضور و غیاب غیرقابل پیشبینی، دوپامین را در مغز افزایش میدهد و وابستگی ایجاد میکند. این مکانیسم شبیه به اعتیاد به قمار است. آیا این رفتار آگاهانه است یا ناخودآگاه؟
راهکار:
این الگو در روانشناسی به «سبک دلبستگی اضطرابی-اجتنابی» معروف است: کسی که همزمان به صمیمیت نیاز دارد و از آن میترسد. تحقیقات نشان داده این رفتار اغلب ریشه در تجربیات دوران کودکی و عدم امنیت عاطفی دارد.