رفتار بر اساس ارزش آدم ها

چرا با آدم‌های بی‌لیاقت مغرور و با عزیزان مهربان هستیم؟:

مغز انسان برای بقا تکامل یافته و منابع شناختی را مانند بودجه مدیریت می‌کند. سکوت در برابر کسانی که نمی‌خواهیمشان، یک صرفه‌جویی عصبی است: قشر پیش‌پیشانی از آزادسازی بی‌دلیل دوپامین و اکسی‌توسین جلوگیری می‌کند. در مقابل، پرحرفی با عزیزان نوعی سرمایه‌گذاری هورمونی برای تحکیم پیوندهای سودمند تکاملی است. مغرور شدن برابر بی‌لیاقت‌ها نیز نمایشی از حفظ جایگاه اجتماعی است تا منابع حیثیتی هدر نرود. این واکنش‌ها انتخابی نیستند، بلکه امضای زیستی مغز اجتماعی‌اند.

راهکار:

برای مدیریت انرژی روانی‌ات، می‌توانی یک ماتریس ساده از افراد زندگی‌ات بسازی و ببینی وقت و احساساتت را صرف چه کسانی می‌کنی. این کار باعث می‌شود آگاهانه‌تر انتخاب کنی.