خانوادهای که بالش را میگیرد؛ روایت تلخ کنترلگری:
در نظریه سیستمهای خانواده بوون، عضوی که نمیتواند «تمایز» پیدا کند امنیت خود را در ناتوان نگهداشتن بقیه میبیند؛ به همین دلیل بعضی خانوادهها بهجای بال دادن، بالچینی میکنند تا سلسلهمراتب عاطفی فرو نریزد. در طبیعت، پرندهی مادر جوجه را از ارتفاع پرتاب میکند تا پرواز را تمرین کند، اما در خانوادههای کنترلگر، قفس را «لانه» جا میزنند. اگر پرواز ترسناک است، چرا بعضیها فقط زمینگیر شدن تو را موفقیت خودشان میدانند؟
راهکار:
این استعاره دقیقاً برعکس تصویر رایج «خانواده باد زیر بالمه» است؛ نسخهی تلخترش میگوید بعضی خانوادهها نقش کنترلگر دارند تا حامی. شاید بشود اسمش را «بالچینی عاطفی» گذاشت؛ جایی که امنیت سیستم خانواده به زمینگیر ماندن تو گره خورده است.