رفتار افراد سودجو

دوستی یک طرفه: چرا بعضی‌ها فقط وقت نیاز پیدایت می‌کنند؟:

در روانشناسی اجتماعی به این پدیده «رفتار ابزاری دوسویه» می‌گویند: طرف مقابل دقیقاً به اندازه‌ای ارتباط را حفظ می‌کند که منبع (تو) خشک نشود. آزمایش‌ها نشان می‌دهد مغز ما در برابر پاداش‌های تصادفی و نادر، مثل توجه گاه‌به‌گاه این افراد، دوپامین بیشتری ترشح می‌کند تا پاداش پیوسته. این یعنی خودِ این چرخه معیوب اعتیادآور است، نه خودِ آدم. یک پرسش: اگر این رابطه یک سهام بود، با این نسبت سود به زیان، باز هم نگهش می‌داشتی؟

راهکار:

این آدم‌ها آینه‌اند: نیاز تو به تأیید را نشان می‌دهند، نه ارزش تو را. شاید سوال جسورانه‌تر این باشد: چرا هنوز منتظر تماس آنها هستی؟ انرژی‌ای که صرف حدس زدن نیتشان می‌کنی، سرمایه‌ای است که می‌توانی خرج کسانی کنی که بی‌بهانه پیدایت می‌شوند.