رفتار آدم‌ها در باران

باران و دو دسته آدم؛ اشک یا شادی؟:

بوی باران «پتریکور» است؛ مولکول جئوسمین که باکتری خاک می‌سازد. این بو مستقیماً به آمیگدال و هیپوکامپ می‌رود؛ جایی که خاطرات و احساسات پردازش می‌شوند. پس اینکه زیر باران اشک بریزی یا برقصی، انتخاب عاطفیِ لحظه نیست؛ یک مسیر عصبیِ تثبیت‌شده در مغزت است. باران فقط محرک است، مغز توست که فیلم‌نامه را می‌نویسد. کدام کارگردان در سرت حاکم است؟

راهکار:

باران هیچ‌کس را مجبور به غم نمی‌کند؛ فقط آینه‌ای است که هرکس خودش را در آن می‌بیند. اگر اشک‌هایت با قطره‌ها قاطی شد، شاید باران به کمکت آمده تا سبک‌تر شوی.