رفتی ولی فکرت هست

رفتی ولی فکرت هست؛ چرا خاطره‌ها ماندگارند؟:

در علوم اعصاب، وقتی به کسی فکر می‌کنید، همان شبکه‌های عصبی که در حضور واقعی‌اش فعال می‌شدند دوباره روشن می‌شوند؛ یعنی مغزِ شما تفاوتِ «حضور فیزیکی» و «بازنماییِ ذهنیِ او» را تقریباً تشخیص نمی‌دهد. این یعنی «فکرت هست» نه یک حرفِ احساسی، بلکه واقعیتِ عصبیِ ماندگاریِ آدم‌ها در مدارهای مغز ماست. آیا این یعنی هیچ کس واقعاً نمی‌رود؟

راهکار:

این جمله را میشود برعکس خواند: رفتنِ فیزیکی، گاهی حضورِ ذهنی را قویتر میکند؛ چون خاطره، بدونِ مزاحمتِ حضورِ روزمره، جای خالی را با تصویری ایدهآل پر میکند.