رفلکس عطسه

شوخی عاشقانه: باهات حال نکنم عطسه می‌کنم:

عطسه فقط یک بازدم نیست؛ یک رفلکس عصبی-عضلانی است که با سرعت نزدیک ۱۶۰ کیلومتر بر ساعت، هزاران قطره ریز را تا چند متر پرتاب می‌کند. جالب‌تر آنکه در ۱۸ تا ۳۵ درصد انسان‌ها، نور شدید به‌تنهایی عطسه می‌آورد (رفلکس نوری عطسه). اما اینجا عطسه به یک قرارداد عاطفی بدل شده؛ گویی بدن برای نبودن آن آدم پاسخ غیرارادی ساخته است.

راهکار:

این الگو قابلیت گسترش به یک «واژه‌نامه واکنش‌های بدن عاشق» را دارد؛ مثلاً «باهات حرف نزنم، سکسکه می‌گیرم» یا «نبینمت، پلکم می‌پرد». این تبدیل، طنز را حفظ می‌کند و شانس انتشار بیشتری می‌سازد.