رفقای گوسفندصفت

دورت شلوغ است؛ چوپان هم دورش شلوغ است ولی همه گوسفندند:

در روانشناسی اجتماعی، «همنوایی گروهی» نشان داده که آدمها حتی وقتی پاسخ درست را میدانند، برای پذیرفته شدن پاسخ غلط جمع را تکرار میکنند؛ در آزمایش اَش حدود ۷۵٪ افراد حداقل یکبار همرنگ جماعت شدند. مغز طرد شدن از جمع را مثل درد فیزیکی پردازش میکند؛ برای همین خیلیها گله بودن را به تنهاییِ حق بودن ترجیح میدهند. شما آخرینبار کِی فهمیدید آن شلوغی، گله است نه همراه؟

راهکار:

میشود اینطور هم دید: این حرف فقط طعنه نیست، بلکه به خطای تأیید اجتماعی اشاره دارد؛ جایی که تعداد را با ارزش اشتباه میگیریم. نسخه تلخترش این است که اگر نقش چوپان عوض شود، همان گله به چوپان جدیدی سلام خواهد کرد.