بهترین رفیق؛ شریک غم و شادی واقعی:
تحقیقات عصبشناسی نشون داده که تقسیم غم با یه دوست، سطح اکسیتوسین (همون هورمون پیوند) رو تا ۴۷٪ بالا میبره—حتی بیشتر از لحظههای شادی مشترک. این یعنی مغز ما برای زخمهای مشترک سیمکشی عمیقتری داره. سوال اینه: چرا غم مشترک قویتر از خنده مشترک ما رو به هم میچسبونه؟
راهکار:
این حس مال دوطرفهست؟ شاید وقتشه یه پیام ساده بهش بدی که "همینکه هستی کافیه".