آه، از رفیقای نیمه راه
آه، از دشت بی گل وگیاه
آه، از تنهایی های شبانگاه
آه، از گریه های گاه وبیگاه
من،دلگیرم از رفیق های نیمه راه
بیزارم،از دشت بی گل و گیاه
خسته ام،از تنهایی شبانگاه
لبریزم،از گریه های گاه وبیگاه
آه،از چشم های مانده به راه
آه،از آدمهای بی پشت وپناه
آه،از دلهای بی تکیه گاه
آه،از فریادهای بی صدا
چشمام هنوز، مانده به راه
بی تو شدم، بی پشت وپناه
دلم شده،بی تکیه گاه
پُرم،از فریاد بی صدا️
آه، از دشت بی گل وگیاه
آه، از تنهایی های شبانگاه
آه، از گریه های گاه وبیگاه
من،دلگیرم از رفیق های نیمه راه
بیزارم،از دشت بی گل و گیاه
خسته ام،از تنهایی شبانگاه
لبریزم،از گریه های گاه وبیگاه
آه،از چشم های مانده به راه
آه،از آدمهای بی پشت وپناه
آه،از دلهای بی تکیه گاه
آه،از فریادهای بی صدا
چشمام هنوز، مانده به راه
بی تو شدم، بی پشت وپناه
دلم شده،بی تکیه گاه
پُرم،از فریاد بی صدا️
-
غمگین تنهایی تنهایی شبانه دلتنگی برای دوست بیپشت و پناه رفیق نیمهراه مغز انسان طرد اجتماعی را همانند درد فیزیکی پردازش ...