رفیق دوران خوشی

بعضی‌ها مثل سایه‌اند؛ رفیق‌های دوران روشنایی:

پدیده «سایه» در روانشناسی به «دلبستگی مشروط» شبیه است؛ مغز انسان در شرایط امن برای ارتباط، دوپامین ترشح می‌کند، اما در بحران فقط کسانی که به تو وابستگی عمیق دارند در مدار «اکسی‌توسین» می‌مانند. پس سایه‌ها نه رفیق، بلکه مصرف‌کننده‌ی نور تو بودند. آیا تا به حال شده تاریکی، آدم‌های واقعیِ زندگیت را به تو نشان دهد؟

راهکار:

نگاه دیگری به این متن: تاریکی فقط سایه‌ها را می‌برد، اما آدم‌های واقعی را نمایان می‌کند؛ سختی، غربالِ روابط است.