رفاقت واقعی؛ از عشق هم قشنگتر:
جالب است بدانید مغز ما در دوستیهای عمیق، همان هورمون عشق (اکسیتوسین) را ترشح میکند اما با کورتیزول (هورمون استرس) بسیار پایینتر. یعنی تکامل، رفاقت را آرامشبخشتر از عشق پرشور طراحی کرده است. تحقیقات روی شادی بلندمدت نشان میدهد کیفیت دوستیها از رابطه عاشقانه برای سلامت روان حیاتیتر است. آیا واقعاً رفاقت سود تکاملی بیشتری دارد؟
راهکار:
در روانشناسی، دوستی واقعی نوعی عشق افلاطونی با بالاترین سطح صمیمیت است، اما بدون حسادت یا وابستگیهای اضطرابی. شاید زیبایی آن در این باشد که در رفاقت، بینقاب و بینقش بازی میشود زندگی کرد. رفاقت فضایی میسازد که در آن «بودن» جای «داشتن» را میگیرد.