رفاقت و خیانت

از رستم شدن به نام ما تا دشمن شدن با ما:

در شاهنامه، رستم ناخواسته فرزندش سهراب را می‌کشد؛ تراژدی دقیقاً از جایی آغاز می‌شود که نام و اعتماد مانع دیدن واقعیت می‌شود. روان‌شناسان به این خطا «سوگیری تأیید خودی» می‌گویند: ما به کسی که از نام ما اعتبار گرفته، بیش از حد اعتماد می‌کنیم و دیرتر دشمنی را می‌بینیم.

راهکار:

این متن را می‌توان از زاویهٔ تراژدی سهراب و رستم بازخوانی کرد: گاهی دشمنی از جایی می‌آید که روزگاری نام و هویت مشترک داشتیم. برای گسترش، یک فلش‌بک کوتاه از همان دوران رفاقت اضافه کن تا تلخی کنایه بیشتر حس شود.

از رفاقت جز تبر ندیدیم: