آیا همکلاسیها واقعاً رفیق نیستند؟:
تحقیقات روانشناسی اجتماعی نشون میده که دوستیهای شکلگرفته در محیطهای اجباری مثل مدرسه یا محل کار، اغلب دوام کمتری دارند چون بر پایه «نزدیکی مکانی» شکل میگیرن نه «شباهت ارزشی». جالبه که مغز ما در نوجوانی هنوز توانایی تشخیص تفاوت بین «همموقعیت» و «همفکر» رو کامل توسعه نداده. سوال اینجاست: آیا تا حالا شده بعد از ترک مدرسه، همکلاسیای رو پیدا کنی که واقعاً رفیق بشه؟
راهکار:
این جمله رو میشه از زاویهای دیگه هم دید: همکلاسیها گاهی بهترین رفیقهای زندگی میشن، چون در بحرانیترین لحظات نوجوانی کنار هم هستید. شاید اون «هیچوقت» یه کم مطلقگرایانه است.