دوستی با حیوانات؛ بهتر از رفاقت با بعضی آدمها:
پژوهشها نشان میدهد نوازش سگ سطح اکسیتوسین را در انسان بالا میبرد؛ همان هورمون پیوند مادر و کودک. حیوانات سیستم قضاوت و پیمانشکنی پیچیده انسانی را ندارند، پس وفاداریشان بیقیدوشرط به نظر میرسد. اما این انتظار میتواند فرافکنی زخمهای رابطه انسانی باشد. آیا این رفاقت، جایگزین آدمهاست یا آینه کمبودهای آن؟
راهکار:
حیوانات چون از قضاوت و خیانت آدمها خبر ندارند، رفاقتشان بیقیدوشرط به نظر میرسد؛ اما همین بیقیدوشرط بودن میتواند آینهای باشد برای دیدن زخمهایی که در رابطههای انسانی خوردهایم. شاید مسئله انتخاب بین حیوان و انسان نباشد، بلکه یادآوری این است که مرزهایمان را کجا گم کردهایم.