رضا به حکمت خدا

چرا خواستن از خدا عزت است و از آدم‌ها ذلت؟:

وقتی آدم‌ها تو را رد می‌کنند، مغزت همان مسیر درد فیزیکی را فعال می‌کند؛ پژوهش‌ها در «ناحیه کمربندی قدامی» (dACC) نشان داده طرد اجتماعی واقعاً مثل ضربه می‌سوزد. اما در دعا و توکل، شبکه پاداش و آرام‌سازی فعال می‌شود. پس تفاوتِ «ذلتِ خواستن از بنده» و «عزتِ خواستن از خدا» فقط ایمانی نیست، عصب‌شناختی هم هست. آیا تجربه تلخِ «نه شنیدن» از آدم‌ها را با «نشنیدنِ» خدا مقایسه کرده‌ای؟

راهکار:

این نگاه، درخواست از آدم‌ها را به معامله‌ای شکننده و درخواست از خدا را به اعتمادی رشدیابنده تبدیل می‌کند؛ «ندادنِ» خدا نیز در همین چارچوب، حکمت و نعمتی پنهان است.