بیپناهی و شب بیپایان: طعم تلخ رد شدن:
تحقیقات نشان میدهند طرد شدن از سوی عزیزان، همان ناحیهای از مغز را فعال میکند که درد جسمی حاد را پردازش میکند. به همین دلیل احساس بیپناهی واقعاً فلجکننده است. از طرفی، استعاره «شب بیپایان» با اختلال ریتم شبانهروزی در افسردگی مرتبط است: مغز کاهش ملاتونین و سروتونین را تجربه میکند و چرخه خواب به هم میریزد. آیا تا به حال فکر کردهاید که شاید این «شب» همان فرصت تکامل شخصی باشد؟
راهکار:
از منظر روانشناسی، نیاز به پناه در دیگری اغلب به «سبک دلبستگی اضطرابی» برمیگردد. اما جالب اینجاست که توانایی آرامسازی خود، درست مثل یک عضله قابل تقویت است و میتوان در میانه تاریکترین شبها هم به آن دست یافت؛ نوری که از درون میتابد، نیازی به تأیید کسی ندارد.