رد کردن بهشت مصنوعی

جهنمی بودنم را با بهشت عوض نمی‌کنم؛ قصیده‌ای برای خودپذیری:

در روانشناسی تحلیلی یونگ، «سایه» بخش تاریک و انکارشده‌ی روان است که اتفاقاً منبع عظیم خلاقیت و قدرت به شمار می‌رود. طرد سایه یعنی زندگی با نقابی از کمال، اما یکپارچگی واقعی زمانی رخ می‌دهد که به جهنم درون چراغ ببری. نیرویی که در تاریکی رها شده بود، آنوقت تبدیل به سوخت موشک پیشرفتت می‌شود. اگر سایه‌ات حرف می‌زد، اولین رازی که فاش می‌کرد چه بود؟

راهکار:

شاید بتوانی «جهنم» درونت را به یک پروژه هنری یا دفترچه‌ی خودکاوی تبدیل کنی. هر روز یک جمله از آن بخش سرکش بنویس و ببین چه الگویی آشکار می‌شود.