چرا بعضیها میگویند عشق وجود ندارد؟:
تحقیقات عصبشناسی نشان میدهد که شکست عشقی شدید، همان نواحی مغز را فعال میکند که در ترک اعتیاد (مثل کوکائین) فعال میشوند. بنابراین کسی که میگوید عشق وجود ندارد، احتمالاً در «سندرم ترک» عاطفی به سر میبرد و مغزش برای فرار از درد، واقعیت را تحریف میکند. آیا این انکار یک مکانیسم بقای روانی است یا پوششی برای آسیبپذیری؟
راهکار:
این انکارِ عشق معمولاً نشانهی زخم عمیق است؛ انگار کسی که بیشترین عشق را تجربه کرده، پس از فروپاشی آن، برای محافظت از خود همهچیز را انکار میکند. شاید نگاه تازهای به این جمله: «کسانی که عشق را نفی میکنند، دقیقاً کسانیاند که طعم واقعیاش را چشیدهاند.»