چرا گذر زمان شخصیت آدم ها را رو می کند؟:
تحقیقات روانشناختی نشان داده قضاوت «صفر آشنایی» درباره غریبهها گاهی به اندازه ارزیابی طولانیمدت دقیق است؛ اما زمان چیز دیگری را فاش میکند: ثبات یا ناپایداری الگوهای رفتاری. در واقع شخصیت کاملاً ثابت نیست و در طول سالها تغییر میکند، پس «شناخت» بیش از کشف ذات، پیشبینی واکنشهای تکرارشونده است. این یعنی گذر زمان نه آینه که نقشهی مسیر است. کدام رفتار تکراری برایت پررنگتر شده؟
راهکار:
شاید شناخت آدمها یک مقصد نیست؛ یک مسیر است. گذر زمان لایههای دفاعی را کنار میزند و چیز تازهای نمیسازد؛ پس به جای «بالاخره فهمیدم کی بود»، بگو «الگوی تکراریاش را دیدم».