راز پشت هر لبخند و اشک: داستانهای ناگفته:
تحقیقات عصبشناسی نشون داده که مغز انسان هنگام لبخند زدن (حتی اجباری) دوپامین و سروتونین ترشح میکنه، اما اشک ریختن کورتیزول رو کاهش میده. پس هر لبخند یه واکنش شیمیایی به خاطرهست و هر اشک یه مکانیسم بقا برای پردازش غم. جالبه که هر دو مسیر عصبی مشترکی در آمیگدال دارن. سوال اینجاست: آیا میشه یه خاطره رو طوری بازنویسی کرد که اشکش تبدیل به لبخند بشه؟
راهکار:
این جمله رو میتونی به یه چالش اینستاگرامی تبدیل کنی: از فالوورها بخواه زیر پست، یه لبخند واقعی یا یه اشک قدیمی رو با سه کلمه توصیف کنن. تعامل و عمق رو همزمان میگیری.